“Eigenlijk heb ik alles wat ik me maar wensen kan, maar toch ben ik niet helemaal gelukkig.”

Deze zin, of iets wat daar op lijkt, hoor ik vaker. “Ik heb een leuk huis, een fijn gezin, een goede baan, gezellige vrienden, maar toch….. ik kan niet voluit zeggen dat ik gelukkig ben.” Er is dan vaak sprake van – een niet goed aan te wijzen – gevoel. Het geeft onrust, innerlijke onrust, onvrede én het sluimert vaak. De ene dag is het sterker aanwezig dan de andere, maar het komt wel iedere keer weer terug.

Er kunnen vele redenen zijn van innerlijke onrust of onvrede. In een gesprek is het dan aan mij om samen met jou het pijnpunt of de meerdere punten op te sporen. Daarna kun je ermee aan de slag.

Naast de onvrede speelt er vaak ook een gevoel van schuld of schaamte. “Ik mag eigenlijk helemaal niet klagen, er zijn mensen die het slechter hebben.”

Oorzaken die eraan ten grondslag liggen, spelen vaak in ons onderbewuste. Ze zijn niet bewust aanwezig. Ze zijn niet makkelijk te duiden. En het vreet ongelofelijk veel energie en het levert stress op. Soms treden er dan kleinere lichamelijke klachten op, is er slapeloosheid, besluiteloosheid, of is iemand futloos of moe. Ook onbewust weggedrukte emoties kunnen een rol spelen. Boosheid of verdriet die niet of te weinig zijn geuit, kunnen een oorzaak zijn.

Ik ga graag samen met jou aan het werk om inzicht te krijgen in dat wat er bij jou speelt.

Waar gaat het over? Waar komt dit gevoel vandaan? En hoe zorg ik ervoor dat het anders wordt? Hoe kan ik wel gelukkig zijn?