Ik zie het regelmatig bij de mensen die ik coach. En eerlijk? Ik herken er zelf ook dingen in.

Zorgen voor een ander. Verantwoordelijkheid nemen. De boel bij elkaar willen houden. Soms zelfs als dat helemaal niet jouw taak is.

Vanuit systemisch perspectief nemen we soms onbewust een plek in die niet van ons is. Omdat we loyaal zijn, omdat we het gewend zijn of omdat we ooit hebben geleerd dat het zo hoort.

Maar wat als je mag stoppen met dragen wat niet van jou is? Wat als je de ander zijn eigen verantwoordelijkheid laat nemen, ook al vind je dat best spannend?

Op je eigen plek gaan staan klinkt eenvoudig. Maar het vraagt moed om los te laten wat je zo lang hebt vastgehouden.

Waarom zou je het eigenlijk willen?

Omdat ik geloof dat er pas echt rust ontstaat als je op jouw eigen plek staat. Als je niet langer hoeft te dragen, regelen of oplossen wat niet van jou is. Als je jouw verantwoordelijkheid neemt en die van de ander bij de ander laat.

Dan komt er ruimte. Ruimte om jezelf te zijn. Om vrijer te kiezen. En om het leven meer te laten stromen.

En nee, dat gaat niet in één keer. Het is een proces.

In mijn werk gaat het vaak precies hierover: ontdekken wat van jou is, wat bij de ander hoort en hoe jij trouw kunt zijn aan jezelf, zonder de verbinding met de ander te verliezen.

Want je hoeft niet alles op te lossen om van betekenis te zijn.

Herkenbaar? Waar neem jij soms meer verantwoordelijkheid dan eigenlijk bij jou hoort?

Wil je hierover verder praten? Bel of mail me gerust.

06-12111525 / info@echtsylcoaching.nl